پرپروک

نوشته دوست بزگوارم آقای تقی زاده
مقایسه دو مکتب کلاسیک و رمانتیسم :
1-کلاسیک بیشتر آرمانی نگر هستند و حال آن که رومانتیک می کوشد گذشته از بیان زیبایی ها و خوبی ها که هدف کلاسیک هاست زشتی و بدی را هم نشان بدهند .
2-کلاسیک خرد را اساس شعر خود می دانند و حال آنکه رومانتیکها بیشتر پابند احساس و خیال پردازی هستند.
3-کلاسیکها تیپها و الهام آثار خویش را از هنرمندان یونان و روم قدیم می گیرند و حال آنکه رومانتیک ها از ادبیات مسیحی و رنسانس و افسانه های ملی کشورهای خویش ملهم می شوند و همچنین از ادبیات معاصر ملل دیگر تقلید می کنند .در دوره رمانتیسم ارسطو جای خود را به شکسپیر داده است .
4- کلاسیک ها بیشتر طرفدار وضوح و قاطعیت هستند و رومانتیک ها به رنگ و جلال و منظره اهمیت می دهند.آنهاا ترجیح می دهند که به جای سرودن اشعار منظم و یکنواخت با شعاری پردازند که بیشتر شبیه نثر(چه از لحاظ آهنگ و چه از لحاظ مضمون ،تصویری و متنوع باشد.
این مکتب به آزادی ،شخصیت(فرمانروایی من)،هیجان و احساس ها ،گریز وسیاحت و سفرهای جغرافیای در آثار خود بسیار اهمیت قائل است.هنرمند در آن به کشف و شهود می پردازد و به افسون سخن و به اهمیت واژه بی اندازه آگاه است.
خلاصه اینکه رومانتیک ذهنی مدار است یعنی نویسنده خود در جریان نوشته اش مداخله می کند و به اثر خود جنبه شخصی و خصوصی می دهد.